Marathonrijders lonken naar OWS

HEERENVEEN - Marathonschaatsers zijn bijna nooit een bedreiging geweest voor langebaanrijders. Gretha Smit was in 2001 de eerste en de laatste die zich als nieuwkomer op sensationele wijze kwalificeerde voor de Olympische Winterspelen. Smit veroverde vervolgens het zilver op de 5 kilometer in 2002. Bij de mannen bleef die stunt tot dusverre uit.

De hoop op een olympisch debuut is nu een klein beetje gevestigd op Bob de Vries en Rob Hadders. De twee marathonrijders uit de BAM-formatie van de succesvolle coach Jillert Anema zijn over tien dagen vertegenwoordigd op de NK afstanden in Heerenveen. Het tweetal verdiende vorige week een ticket op de 5 kilometer. De Vries won in Groningen de selectiewedstrijd. Hij reed een persoonlijke toptijd van 6.33,98. Dat was slechts vijf seconden boven het baanrecord van wereldkampioen Sven Kramer. De Vries' ploeggenoot Hadders finishte in 6.40,08.

In de aanloop naar de nationale titelstrijd afstanden wil Anema zijn pupillen voorlopig niet beschermen. ,,Ik laat ze gewoon alle marathons rijden. Pas als ze zich plaatsen voor de wereldbekerwedstrijden ga ik mijn trainingsschema's aanpassen. Ik ga liever stapsgewijs te werk. Ik wil eerst dat de jongens de komende weken het maximale uit de marathonsport halen. Met de Olympische Winterspelen houd ik me niet bezig. Dat is nog heel ver weg.''

Dat gold in 2002 ook voor Henk Angenent. Hij mocht als Nederlands kampioen op de 10 kilometer een paar wereldbekerwedstrijden meerijden. Dat deed hij niet onverdienstelijk, want hij versloeg in Heerenveen erkende stayers als Jochem Uytdehaage en Gianni Romme. "De tijd is aangebroken dat de marathonschaatsers de 10 kilometer gaan beheersen'', zei Angenent destijds.

Zover is het nooit gekomen. Na de vierde plaats op de WK afstanden in 2003 viel Angenent, die altijd droomde van een olympisch optreden, net buiten de selectie van internationale toernooien. Zijn ploeggenoot Kurt Wubben, die vorig jaar in Erfurt de snelste 10 kilometer schaatste in de B-groep, kwam ook niet verder en rijdt momenteel gewoon weer marathons.

Angenent verwacht meer van Bob de Vries, verreweg de beste schaatser in het peloton. Hij veroverde vorig seizoen zowel de KNSB- als de Essent Cup. Volgens Angenent, die afgelopen zaterdag in Heerenveen zijn 22ste marathonoverwinning uit zijn carrière boekte, is De Vries op de 5 en 10 kilometer zelfs een olympische medaillekandidaat. "Hij is nog maar 22 jaar. Ik was al 35 toen ik het probeerde. De Vries gaat het wel redden. Daar ben ik van overtuigd. Hij is namelijk een supertalent'', aldus Angenent.

De Vries zelf blijft bescheiden onder de lofuitingen van de Elfstedenwinnaar. "Ik moet nog heel veel leren. Ik ben niet gewend om tegen de klok te rijden. Ik word al zenuwachtig als mijn trainer Anema zijn stopwatch tevoorschijn haalt. Ik heb de 5 kilometer nog maar vier keer in mijn leven gereden. Ik weet niet waar mijn grenzen liggen. De 10 kilometer heb ik zelfs nog nooit gereden. Het langebaanschaatsen is voor mij een grote ontdekkingsreis.''

Dat geldt in mindere mate voor zijn drie jaar oudere zus Elma de Vries. In 2002 veroverde ze de wereldtitel bij de junioren. Twee jaar later stopte De DSB-rijdster met langebaanschaatsen en richtte     ze zich op de marathon. Daarin won ze alles wat er te winnen viel. Dit seizoen flirt ze weer met de langebaan. In Groningen plaatste ze zich op de 1500 meter met 2.05,49 (zesde) voor de NK     afstanden. De tickets voor de 3 en 5 kilometer had ze al op zak. De Vries: "Ik wil me eerst plaatsen voor de wereldbekerwedstrijden en vervolgens hoop ik als schaatsster af te reizen naar de Olympische Winterspelen van Vancouver.''