|
| |
 |
 |
Maaike vos
Klap in het gezicht
 Het is op het moment al weer meer dan 24 uur geleden dat we eindelijk stonden waar we 4 jaar voor gewerkt hebben, de halve finale van de Olypische Spelen.
Het Pacific Colloseum, waar ruim 14.000 toeschouwers inpassen zat bijna tot de nok toe vol. De sfeer zat er goed in en na de voorrondes van de 500m vrouwen en de heats en halve finale 1500m mannen stond ons onderdeel op het programma, de aflossing.
We moesten aantreden in de eerste halve finale, tegen Amerika, Korea en Italie. Vanaf start positie 1 wisten we direct de leiding te pakken met de italianen, amerikanen en koreanen achter ons. Al vrij vlot kwamen de italianen ten val bij een wissel en wisten de koreanen op te schuiven naar de koppositie. De amerikanen lagen op achterstand en wij zaten op rozen direct in de rug van de koreanen.
Heel even leek de finale heel erg dichtbij, maar met die gedachte werden onze aflossingen slordiger en verloor we erg veel snelheid op de wissels. Hierdoor wist Amerika het gat te snel te dichten en ging ze er op en er over. We wisten ze nog bij te blijven maar met hun slotrijder, 1 van de werelds beste shorttrackers, wisten ze ons los te rijden en waren we verslagen.
Het zat erop, het moment waarvan we allemaal gehoopt hadden dat alles zou kloppen, de hoop op een finale, de hoop op een medaille. Gesmolten als sneeuw voor de zon.
De teleurstelling was enorm, we lagen zo'n eind voor op de amerikanen en toch wisten ze ons nog te achterhalen. Nu rest ons niets dan ons over de teleurstelling heen te zetten en ons te revancheren in de B-finale op 24 februari.
Morgen staat de eerste training weer op het programma, het sportleven gaat door...
Maaike
|
|
|
|
|
Copyright by JS-Systems gebruik rss feed Google
|
